Til þess að:

• Styðja við bakið á efnilegu, ungu tónlistarfólki sem tiltölulega nýkomið er úr námi eða er enn í námi og skapa því tækifæri til að kynna sig.

• Gefa landsmönnum kost á að kynnast ungu efnilegu listafólki sem oft hefur lagt í verulegan námskostnað, hljóðfærakostnað, og strangt og erfitt listnám.

Styrkur frá Menningarsjóði Kaupþings-banka gerði okkur kleift að fara af stað með þessa tónleikaröð en síðan hafa styrkir úr Tónlistarsjóði gert okkur kleift að halda áfram.

Með skemmtilegustu tónleikum sem margir fara á eru útskriftartónleikar nemenda úr Listaháskóla Íslands, Tónlistarskólanum í Reykjavík, eða Söngskólanum í Reykjavík. Salurinn er iðulega þétt setinn, finna má fyrir sterkum stuðningi úr salnum, og frammistaða unga fólksins þrungin skaphita og þeirri djörfu sköpunargleði sem einkennir þennan aldur! Sama er uppi á teningnum þegar ungir einleikarar vinna keppni og koma fram sem einleikarar með Sinfóníuhljómsveit islands.

Hvað verður svo um unga tónlistarfólkið þegar það kemur heim úr námi? Hvað með alla áheyrendurna sem hlustuðu á útskriftartónleikana? Skyldi þá ekki langa til að fylgjast með áfram?

Það er mikill fjöldi ungs tónlistarfólks sem hefur mikinn metnað og vill starfa við list sína. Þarna er mannauður sem ekki má týnast! Ég er sannfærður um að það er fjöldi fólks sem vill gjarna fá að fylgjast með framförum ungafólksins.

Mörgum finnst áhugi fjölmiðla takmarkaður þegar í hlut á listsköpun ungs fólks sem helgar sig klassískri tónlist. Það er ekki nema til komi verðlaun af einhverju tagi, eða viðurkenningar erlendis sem fjölmiðlar ranka við sér um stutta stund og fyllast áhuga. Aðeins fáir ná að vekja almenna athygli. Eru það endilega allir þeir bestu? Eða leynast í fjöldanum aðrir jafngóðir sem eiga líka skilið umfjöllun og athygli? Ég tel að svo sé.

KÖK

Til baka á aðalsíðu