Sónata í A-dúr

Schubert samdi Sónötuna í A-dúr (D.574) árið 1817 þá aðeins tvítugur að aldri. Hún var þó ekki gefin út fyrr en að honum látnum. Árið áður hafði hann samið 3 sónatínur, minni í sniðum. Sennilegt er að hann hafi samið þessi verk fyrir Ferdinand bróður sinn, en hann var ágætur fiðluleikari. Í sónötunni er gott jafnvægi milli hljóðfæranna, þau kallast gjarnan á eða spjalla saman, henda á milli sín ljúfum laglínum. Hún er í fjórum köflum, sá fyrsti og síðasti eru stærstir í sniði, þar er sónötuformið þanið og í stað hefðbundinna tóntegundatengsla milli fyrsta og annars tema eru óvænt og sérkennileg átök milli dúr og moll! Annar kafli er leikandi hröð gletta (Scherzo) , þriðji er rólegur en gott ef ekki má heyra svellandi danstakt í fjórða kaflanum, sem minnir á að Schubert var mjög vinsæll fyrir danslögin sín!

Til baka á aðalsíðu